Teatr to czasownik, nie przymiotnik. Grać to tworzyć działanie, a każde działanie wywołuje reakcję.
A. Boal
Pracujemy wieloma metodami twórczymi i rozwojowymi. Pochodzą z różnych źródeł: z teatru, dramy, performansu, choreografii, pola praktyk związanych z pracą ciałem, głosem, uwagą, z video. Zapraszamy do zapoznania się z inspirującymi tekstami na temat wybranych z nich.
Publikowane tutaj teksty były i są dla nas ważne, wyznaczają bowiem ideowo-metodyczne filary pracy Teatru Zaangażowanego Społecznie.
Teatr Zaangażowany Społecznie
Nienależąca do mainstreamu teatralnego, rozwijająca się ostatnio w Polsce i doceniana na świecie forma pracy z grupą wykorzystująca techniki dramowo-teatralne. Projekty Teatru Zaangażowanego Społecznie to działania na wskroś interdyscyplinarne, łączące wiedzę z dziedzin takich jak m.in. psychologia, pedagogika, socjologia, teatrologia. Ich efektem są zwykle poruszające spektakle, najczęściej oparte o realne wydarzenia z życia uczestników lub społeczności, w różny sposób włączające widzów do pracy nad zagadnieniem zarysowanym w przedstawieniu, angażujące i uznające widownię za integralną część spotkania.
Nasze projekty realizujemy w salach teatralnych oraz w i innych miejscach tj. więzieniach, szkołach, ośrodkach wychowawczych, na rynkach miast, w muzeach. Do tego właśnie nurtu teatralnego należą Teatr Forum, Teatr ze Społecznością, Teatr w Edukacji.
Teatr w Edukacji (TIE)
Teatr Forum (TF)
Problemy postaci scenicznych zwykle tożsame są z problemami widzów-aktorów, dzięki czemu uczestnicy spektakli w "płaszczu roli" konfrontują się z własnymi trudnościami i w bezpiecznej przestrzeni mogą wypróbować możliwe sposoby ich rozwiązania. Dzięki realizacji tej zasady spektakl jest czymś więcej niż wydarzeniem artystycznym - pozwala na rozwijanie umiejętności społecznych.
Teatr ze Społecznością (TzS)
Warsztaty twórcze
Warsztaty twórcze wykorzystują dramę czy techniki teatralne jako jedną z wielu metod pracy.
Drama edukacyjna
Drama edukacyjna ma swoje korzenie w Wielkiej Brytanii, a od lat 60-tych XX wieku jest praktykowana i ceniona w krajach Europy Zachodniej i USA. Specyfika dramy polega na tym, że korzysta z kreatywnych i angażujących metod pracy: tworzenia opowieści, metafor, symboli i odgrywania ról. Atrakcyjne techniki sprawiają, że warsztaty z wykorzystaniem metody dramy są dla uczestników "żywym doświadczeniem" i niecodzienną inspiracją. Dzięki temu treści merytoryczne płynące z warsztatów zapamiętywane są znacznie lepiej niż w przypadku tradycyjnych metod edukacyjnych, a wyciągane wnioski mają pogłębiony charakter.






















































